Historia szkoły

Szko­ła w Kocie­rzu Mosz­cza­nic­kim dzia­ła­ła już pod koniec XIX wie­ku. Nauka odby­wa­ła się w jed­nej z izb, w wybu­do­wa­nej w roku 1892 i wkrót­ce wyna­ję­tej na potrze­by szko­ły, cha­cie. Wia­do­mo to z prze­ka­zów ust­nych ludzi uro­dzo­nych oko­ło roku 1920, któ­rzy twier­dzi­li, że ich rodzi­ce, w dzie­ciń­stwie, uczęsz­cza­li na naukę wła­śnie do tego budyn­ku. Wła­ści­cie­lem cha­ty był Fran­ci­szek Słon­ka, któ­ry miesz­kał w budyn­ku o nume­rze 60. Nazy­wa­no go „Toka­rzem”, z racji wyko­ny­wa­ne­go zawo­du. Szko­ła zaj­mo­wa­ła dużą izbę, wła­ści­cie­le małą i kuch­nię. W tym cza­sie szko­ła z pew­no­ścią pod­le­ga­ła dzie­dzi­co­wi z Mosz­cza­ni­cy, do któ­re­go nale­ża­ła ta część Kocie­rza (stąd też pocho­dzi dru­gi człon nazwy miej­sco­wo­ści).

Jed­na z pierw­szych, pisem­nych infor­ma­cji, doty­czą­cych tego obiek­tu, pocho­dzi z kart spra­woz­da­nia z orga­ni­za­cji szko­ły z 1925 roku i brzmi „Budy­nek wła­sny szko­ły zbu­do­wa­ny z drew­na w cza­sach zabor­czych, w 1915 r. wyre­mon­to­wa­ny”. Odre­stau­ro­wa­ny, zabyt­ko­wy dziś budy­nek moż­na dziś oglą­dać przy ul. Ogro­do­wej 2.

Dzię­ki dzia­ła­niom Rady Szkol­nej Miej­sco­wej w 1924 r. uda­ło się wybu­do­wać nowy budy­nek szko­ły. Skła­dał się on z dwóch izb lek­cyj­nych, sie­ni, sta­jen­ki, dre­wut­ni i dwóch miesz­kań dla nauczy­cie­li (2 izby i kuch­nia). Nauka w tym budyn­ku odby­wa­ła się do roku 1954, kie­dy został on prze­nie­sio­ny do przy­siół­ka Łysi­na. Słu­żył tam­tej­szym uczniom i spo­łecz­no­ści do oko­ło roku 2000. Został wte­dy sprze­da­ny oso­bie pry­wat­nej.

Od roku 1952 nauka odby­wa się w dzi­siej­szym budyn­ku szko­ły, któ­re­go budo­wa roz­po­czę­ła się w roku 1948.

Od 1918 r. Szko­ła pod­le­ga­ła Powia­to­we­mu Inspek­to­ra­to­wi Szkol­ne­mu w Żyw­cu, dzia­ła­ją­ce­mu w Obwo­dzie Szkol­nym w Biel­sku pod nad­zo­rem Kura­to­rium Okrę­gu Szkol­ne­go Kra­kow­skie­go. Począt­ko­wo była to szko­ła 4–5 oddzia­ło­wa i uczęsz­cza­ło do niej 50–100 uczniów. Pro­wa­dzo­na była przez Radę Szkol­ną Miej­sco­wą, któ­ra skła­da­ła się z przed­sta­wi­cie­li lud­no­ści i kie­row­ni­ka szko­ły. W Zbio­rach Pań­stwo­we­go Archi­wum w Żyw­cu znaj­du­je się doku­ment z 1924 r. zawie­ra­ją­cy imien­ny wykaz człon­ków Rady. Obwód szko­ły obej­mo­wał przy­siół­ki: Kocierz, Wyso­kie, Bed­na­rzów­kę, Mia­stecz­ko i Łopa­ci Łaz.

Naj­star­szy zacho­wa­ny dzien­nik lek­cyj­ny pocho­dzi z roku szkol­ne­go 1923/1924. Pro­wa­dzi­ła go „Gospo­dy­ni klas” p. Maria Gąsior­ko­wa. Pierw­szym rokiem w peł­ni udo­ku­men­to­wa­nym jest rok szkol­ny 1930/1931. Kom­plet­na infor­ma­cja o szko­le znaj­du­je się na dru­ku Mini­ster­stwa Wyznań Reli­gij­nych i Oświe­ce­nia Publicz­ne­go. W szko­le uczy­ło wte­dy 2 nauczy­cie­li – wspo­mnia­na p. Maria Gąsior­ko­wa oraz p. Anna Zając. Tygo­dnio­we pen­sum nauczy­cie­la wyno­si­ło wte­dy 36 godzin. Reli­gii uczył wów­czas ks. Józef Sasnal. Nauczy­cie­le otrzy­my­wa­li wyna­gro­dze­nie od pań­stwa, ksiądz – od gmi­ny. W szko­le uczy­ło się wte­dy 138 uczniów. Naucza­ne przed­mio­ty to: j. pol­ski, rachun­ki, śpiew, robo­ty, rysun­ki, gim­na­sty­ka. Szko­ła pro­wa­dzi­ła świe­tli­cę, chór szkol­ny, teatr szkol­ny, Koło Mło­dzie­ży oraz Zwią­zek Strze­lec­ki.

Głów­ne doku­men­ty pra­cy szko­ły, z tego i póź­niej­sze­go okre­su znaj­du­ją się w Archi­wum Pań­stwo­wym w Żyw­cu i obej­mu­ją: Metry­kę Szkol­ną (zawie­ra­ją­cą ewi­den­cję uczniów), dzien­ni­ki lek­cyj­ne, pro­jek­ty orga­ni­za­cyj­ne, pla­ny pra­cy kie­row­ni­ka szko­ły i spra­woz­da­nia z orga­ni­za­cji pra­cy szko­ły.

W cza­sie II woj­ny świa­to­wej naucza­nie pro­wa­dzo­ne było jaw­nie przez: p. Annę Zając i p. Sta­ni­sła­wę Świą­tek. Nauka obej­mo­wa­ła 30 godzin tygo­dnio­wo. Nie wol­no było w tym cza­sie nauczać histo­rii, geo­gra­fii oraz prze­ka­zy­wać infor­ma­cji o wybit­nych Pola­kach. Od 1939 roku w szko­le uczy­ło się ponad 170 uczniów a w roku 1944 – 183. Taj­ne naucza­nie było nie­moż­li­we, w związ­ku z dzia­łal­no­ścią par­ty­zan­tów i AK na tere­nie wio­ski oraz wywo­ła­ny­mi tym fak­tem czę­sty­mi obła­wa­mi i kon­tro­la­mi.

Po woj­nie, 14 kwiet­nia 1945 roku, kie­row­ni­kiem szko­ły, noszą­cej wte­dy nazwę Publicz­na Szko­ła Powszech­na I Stop­nia w Kocie­rzu Mosz­cza­nic­kim, zosta­ła p. Anna Zając, któ­rą we wrze­śniu tego roku zastą­pi­ła p. Sta­ni­sła­wa Świę­tek, peł­nią­ca tę funk­cję przez kolej­nych 14 lat. Nauczy­cie­la­mi w tym cza­sie byli: ks. Augu­styn Jarosz i p. Bro­ni­sła­wa Paw­lus, któ­rą od 1946 zastą­pi­ła p. Jani­na Kawec­ka. W roku szkol­nym 1947/1948 w szko­le pra­co­wa­ła p. Cze­sła­wa Win­kow­ska, a w kolej­nym roku szkol­nym kadrę nauczy­ciel­ską sta­no­wił ks. Augu­styn Jarosz i p. Julian Satła­wa. W szko­le uczy­ło się do 180 uczniów w kla­sach I–VII.

W 1956 roz­po­czę­to elek­try­fi­ka­cję wsi, a w 1960 roku zaku­pio­no pierw­szy tele­wi­zor „Orion” – co sta­no­wi­ło dla miesz­kań­ców dodat­ko­wy magnes, spra­wia­ją­cy że szko­ła była wiej­skim cen­trum kul­tu­ry.

W 1960 kie­row­ni­kiem został p. Józef Paw­lus. W tym cza­sie w szko­le dzia­łał Komi­tet Rodzi­ciel­ski z p. Wła­dy­sła­wem Racz­kiem w roli prze­wod­ni­czą­ce­go. Orga­ni­zo­wa­no zaba­wy docho­do­we, kolo­nie let­nie oraz: Dzień Kobiet, Dzień Mat­ki, Dzień Dziec­ka i inne uro­czy­sto­ści.

W 1963 roku roz­po­czę­ła dzia­łal­ność, pro­wa­dzo­na przez p. Julia­na Szczy­gła – Sek­cja Muzycz­na.

W roku szkol­nym 1965/1966 w szko­le poja­wił się pierw­szy odbior­nik radio­wy „Bos­man”. Do szko­ły uczęsz­cza­ło wte­dy 159 uczniów.

Od roku 1966 w szko­le uczy­ło się 165 uczniów, funk­cjo­no­wa­ło 8 klas, a zatrud­nio­nych było 6 nauczy­cie­li. W tym cza­sie w szko­le dzia­ła­ło Szkol­ne Koło Spor­to­we, pro­wa­dzo­ne przez p. Bog­da­na Matu­si­ka. Ucznio­wie bra­li udział w zawo­dach, w takich dys­cy­pli­nach jak: siat­ków­ka, lek­ko­atle­ty­ka, tenis sto­ło­wy, raj­dy nar­cia­rzy, raj­dy gór­skie. Dzia­ła­ła rów­nież 47 Dru­ży­na Har­cer­ska i 49 Dru­ży­na Zuchów oraz Spół­dziel­nia Uczniow­ska, SKO i PCK.

W roku szkol­nym 1971/1972 kie­row­ni­kiem szko­ły został p. Marian Tara­siuk.

W 1979 roku nazwa sta­no­wi­ska „kie­row­nik szko­ły” zosta­ła zastą­pio­na nazwą „dyrek­tor szko­ły”. Do szko­ły uczęsz­cza­ło 135 uczniów.

W roku szkol­nym 1981/1982 p.o. dyrek­to­ra szko­ły peł­nił p. Bog­dan Matu­sik. Szko­ła pod­le­ga­ła wów­czas Zbior­czej Szko­le Gmin­nej w Gilo­wi­cach – Śle­mie­niu, któ­rej dyrek­to­rem był p. Józef Mir­ta.

Od 1982 roku funk­cję dyrek­to­ra szko­ły peł­ni­ła p. Maria Tara­siuk, gro­no peda­go­gicz­ne sta­no­wi­ło 7 nauczy­cie­li. W szko­le uczy­ło się 133 uczniów.

Od 1984 dyrek­to­rem szko­ły była p. Anna Jagosz, do gro­na dołą­czył p. Jacek Baczyń­ski, któ­re­go dzia­łal­ność w orga­ni­za­cji har­cer­stwa w szko­le pamię­ta­na jest do dziś.

Od 1986 dyrek­to­rem był p. Bro­ni­sław Sta­chu­ra.

W 1999 w wyni­ku refor­my szkol­nic­twa w Pol­sce szko­ła sta­ła się szko­łą 6 kla­so­wą. W związ­ku z tą zmia­ną orga­ni­za­cyj­ną i wskaź­ni­ka­mi demo­gra­ficz­ny­mi, w kolej­nych latach licz­ba dzie­ci suk­ce­syw­nie spa­da­ła poni­żej 100.

Od 2001 roku dyrek­to­rem była p. Zofia Kuniec. W latach 2003–2006 szko­ła pro­wa­dzi­ła współ­pra­cę z zagra­nicz­ny­mi szko­ła­mi w ramach pro­gra­mu Sokra­tes Come­nius, a rok póź­niej z lokal­ny­mi i zagra­nicz­ny­mi szko­ła­mi w ramach pro­jek­tu Small Grants.*

24 czerw­ca 2009 roku Rada Gmi­ny Łęka­wi­ca nada­ła szko­le imię Ada­ma Mic­kie­wi­cza.

Rok szkol­ny 2012/2013 to 55 uczniów klas I–VI a w Oddzia­le Przed­szkol­nym – 12 (Rada Peda­go­gicz­na to 11 nauczy­cie­li). Wte­dy to od 1 stycz­nia 2013 roku do 31 sierp­nia 2017 roku pro­wa­dze­nie szko­ły zosta­ło prze­ka­za­ne Sto­wa­rzy­sze­niu dla Roz­wo­ju Kocie­rza Mosz­cza­nic­kie­go i Oko­lic. Kolej­ny­mi dyrek­to­ra­mi szko­ły w tym cza­sie byli Kata­rzy­na Pie­trasz­ko, Rafał Moł­dysz oraz obec­ny dyrek­tor szko­ły Jolan­ta Miesz­czak.

Od 1 wrze­śnia 2017 r. szko­ła wró­ci­ła pod wła­da­nie Urzę­du Gmi­ny w Łęka­wi­cy i od tego też momen­tu jest szko­łą 8-kla­so­wą, zgod­nie z aktu­al­ną refor­mą oświa­ty.

  • Tekst napi­sa­ny w opar­ciu o „Zarys Histo­rii Szko­ły Pod­sta­wo­wej im. Ada­ma Mic­kie­wi­cza w Kocie­rzu Mosz­cza­nic­kim”, Z. Kuniec, M. Kuniec, Kocierz M. 2009. oraz aktu­al­ną wie­dzę K. Pie­trasz­ko:)